Middelengebruik en verslaving

Hartkloppingen, onrustig, angstig, overmatig zweten, slaapproblemen. Klachten die je hoort aan de telefoon en tegenkomt in de spreekkamer. Het lichamelijk onderzoek levert geen bijzonderheden op. Afwachten en bij terugkerende klachten retour? Of heb je een taboedoorbrekende vraag gesteld die van grote invloed kan zijn op jouw verdere beleid?

Problematisch middelengebruik bij patiënten komt namelijk vaker voor in de huisartsenpraktijk dan we zouden denken. Patiënten kloppen niet vaak uit zichzelf aan bij de huisartsenpraktijk met de hulpvraag om middelengebruik te veranderen. Ze melden zich wel vaak bij jou met indirecte signalen. Dat herken je vast; de patiënt probeert het verborgen te houden, maar je vermoedt al langere tijd dat er meer aan de hand is. Misschien heeft de familie al bij jouw aan de bel getrokken, maar wat kun je doen?

Als eerste aanspreekpunt kun je met vroege opsporing, psycho-educatie en kortdurende interventies de ontwikkeling van een ernstige verslaving helpen voorkomen.

De volgende leerdoelen komen aan bod:

• risicofactoren voor het ontwikkelen van een stoornis in het gebruik van middelen;
• vroeg signalering, en dan? Tips voor het triagegesprek en de consultvoering;
• bezorgdheid vanuit de omgeving van de verslaafde: wat te doen en met welke juridische kaders dien je rekening te houden?
• aarzeling in de motivatie bij patiënten om te stoppen;
• wanneer en naar wie verwijzen.